علیه تربیت فرزند
همه دوست دارند پدرومادری عالی باشند، اما چطور میتوانیم فرزندانمان را به بهترین شکل پرورش بدهیم؟ «علیه تربیت فرزند (برای فرزندمان باغبان باشیم یا نجار؟)» کتابی دربارهی رابطه والدین و فرزندان است؛ بدون اینکه فهرستی بلندبالا از بایدها و نبایدهای تربیتی جلوی شما بگذارد. نویسندهی اثر، آلیسون گوپنیک، روانشناس رشد و استاد دانشگاه کالیفرنیا، با تکیه بر پژوهشهای علمی دربارهی رشد و یادگیری کودکان، سراغ سؤالی اساسی میرود: آیا والدین باید کودکشان را طوری تربیت کنند که در آینده به «آدمی موفق» و مطابق انتظار آنها تبدیل شود؟
رده سنی : والدین
انتشارات : ترجمان
موضوع : کتاب راهنمای تربیت فرزندان برای والدین
محتوای اصلی کتاب علیه تربیت فرزند
کتاب «علیه تربیت فرزند» به نویسندگی «آلیسون گوپینگ» با ترجمهی «مینا قاجارگر» در نشر «ترجمان علوم انسانی» چاپ شده و تاکنون به چاپ سی و یکم هم رسیده است.ایده اصلی کتاب با دو تصویر ساده توضیح داده میشود: نجار و باغبان. والد بودن یا «والدگری» کردن؟
نجار تلاش میکند چوب را به شکل دلخواهش دربیاورد. نویسنده معتقد است وقتی والدین هم با همین نگاه به سراغ فرزندشان میروند، مدام به دنبال این هستند که رفتار، استعدادها، عادتها و حتی آیندهی کودک را مطابق یک الگوی مشخص شکل دهند. در این نگاه، هر موفقیت یا شکست کودک ممکن است به حساب «خوب یا بد بودن والدین» گذاشته شود.
اما باغبان نمیتواند گیاه را مجبور کند دقیقاً به شکل دلخواه او رشد کند؛ کاری که میکند این است که محیطی امن و مناسب فراهم کند، از گیاه مراقبت کند و اجازه بدهد رشد خودش را طی کند.
گوپنیک پیشنهاد میکند رابطه با کودک را بیشتر با نگاه باغبان ببینیم تا نجار. هدف، ساختن کودک «ایدهآل» نیست؛ بلکه فراهم کردن محیطی امن، باثبات و سرشار از محبت است تا کودک بتواند مسیر رشد خودش را پیدا کند.
خلاصهی کتاب علیه تربیت فرزند
نویسنده در این کتاب تاکید میکند که بچهها قرار نیست نسخه کوچک ما باشند.او کودکان را موجوداتی ناقص نمیداند که باید هرچه سریعتر به نسخه بزرگسال خودشان تبدیل شوند.
از نگاه گوپنیک، کودکی دورهای سرشار از بازی، کنجکاوی، خیالپردازی، آزمونوخطا و کشف کردن است.
کودکان قرار است متفاوت باشند؛ حتی دو کودک در یک خانواده هم ممکن است علایق، ویژگیها و مسیرهای کاملاً متفاوتی داشته باشند.
به همین دلیل، کتاب از والدین میخواهد کمی از وسواسِ نتیجه گرفتن فاصله بگیرند. قرار نیست هر بازی، کلاس، کتاب یا گفتوگو حتماً یک مهارت مشخص را در کودک «ایجاد» کند. گاهی خودِ تجربه کردن، بازی کردن و کشف کردن ارزشمند است.
والدین چه کاری از دستشان برمیآید؟
«باغبان بودن» به معنی بیخیال شدن یا رها کردن کودک نیست. اتفاقاً مراقبت از کودک نقش بسیار مهمی دارد. تفاوت در این است که والد قرار نیست تمام آیندهی کودک را طراحی کند.والد میتواند محیطی امن و دوستداشتنی فراهم کند، با کودک وقت بگذراند، به سؤالهایش پاسخ بدهد، فرصت بازی و کشف کردن در اختیارش بگذارد و وقتی کودک با مسئلهای روبهرو میشود، فوراً جواب را به جای او پیدا نکند. چنین محیطی به کودک اجازه میدهد خودش یاد بگیرد و کمکم مسیرش را پیدا کند.
بخشی از کتاب
در بخش «یادگیری از طریق نگاه کردن» میخوانیم:«برای ما مسلم است که بچهها از والدین و دیگر مراقبتگرانشان یاد میگیرند.
اما بچهها دقیقا چه چیزی از والدینشان یاد میگیرند؟ و چگونه یاد میگیرند؟
جدیدترین تحقیق نشان میدهد که حتی بچههای خیلی کوچک چقدر از از افراد دیگر یاد میگیرند و میزان این یادگیری بسیار بیشتر از آن چیزی است که قبلا حتی به ذهنمان خطور کرده باشد.
اما نتیجهی واقعا جالب این است که میزان بسیار کمی از آن یادگیری حاصلِ آموزش آگاهانه و حسابشده است.
بچهها ممکن است نسبت به اطلاعاتی که از دیگران به دست میآورند حساس باشند، اما منفعلانه از دیگران تاثیر نمیپذیرند.»
کتابی برای والد بودن و رشد فرزندی سالم
کتاب «علیه تربیت فرزند» بیشتر از آن که دربارهی کودکان باشد، دربارهی والدین و کم کردن فشارهای روانی آنهاست.در دنیایی که مدام به والدین گفته میشود چه غذایی به کودک بدهند، با او چطور حرف بزنند، چه بازیهایی انجام دهند و چگونه او را برای آینده آماده کنند، ممکن است خیلی راحت احساس کنید که هر اشتباه کوچک ممکن است آینده کودک را خراب کند.
گاپنیک با تکیه بر علم رشد کودک، این تصور از «والد کامل» را به چالش میکشد و یادآوری میکند که محبت و مراقبت از کودک قرار نیست پروژهای با یک نتیجه از پیش تعیینشده باشد.
خرید کتاب علیه تربیت فرزند (برای فرزندمان باغبان باشیم یا نجار؟)
خرید کتاب علیه تربیت فرزند (برای فرزندمان باغبان باشیم یا نجار؟) گزینهای عالی برای والدینی است که میخواهند رابطهشان با فرزندشان را عمیقتر بفهمند و در عین مراقبت و مسئولیتپذیری، کمی هم از فشارِ «باید بچهام را به بهترین شکل ممکن بسازم» فاصله بگیرند.کتابی علمی و قابلفهم که به جای ارائه یک نسخه واحد برای تربیت کودک، ما را دعوت میکند به کودکان فرصت بدهیم خودشان رشد کنند، کشف کنند و مسیرشان را پیدا کنند.